وبلاگ در باره راه حل های سفارشی سختی پلی اورتان، عملکرد صنعتی را افزایش می دهند

موادی را تصور کنید که می تواند به نرمی کفش ورزشی و به سختی توپ بولینگ باشد. پلی اورتان این ترکیب منحصر به فرد را ارائه می دهد و مزایای لاستیک و پلاستیک را با هم ترکیب می کند. اما آیا سختی تنها عاملی است که ارزش در نظر گرفتن دارد؟

سختی پلی اورتان معمولاً با استفاده از مقیاس شور اندازه گیری می شود که مقاومت یک ماده در برابر تغییر شکل موضعی را اندازه گیری می کند. با کاربردهایی از ژل های نرم گرفته تا اجزای صنعتی سفت و سخت - مانند کمک فنرها، چرخ ها و پدهای مقاوم در برابر سایش - پلی اورتان شکاف بین لاستیک و پلاستیک سنتی را پر می کند و آن را در صنایع مختلف ضروری می کند.

با این حال، سختی به تنهایی یک معیار ناقص است. در حالی که ممکن است یک نشانه اولیه از مدول ارائه دهد، فرمولاسیون های پلی اورتان با مقادیر شور یکسان می توانند ویژگی های عملکردی بسیار متفاوتی را نشان دهند. انتخاب مواد فقط بر اساس سختی، خطر نادیده گرفتن خواص حیاتی را به همراه دارد.

سختی شور کاملاً به فرمولاسیون بستگی دارد. تولیدکنندگان می توانند ترکیبات پلی اورتان را برای دستیابی به سطوح سختی دقیق، اعم از ژل های فوق العاده نرم یا اجزای ساختاری سفت و سخت، تنظیم کنند.

به عنوان یک کمیت بدون بعد، سختی با استفاده از سختی سنج ها اندازه گیری می شود. مقیاس شور A (برای مواد نرم تر) و شور D (برای مواد سخت تر) رایج ترین هستند، اگرچه مقیاس های تخصصی مانند شور OO یا راکول R ممکن است برای موارد شدید اعمال شوند.

مقیاس شور از 0 (نرم ترین) تا 100 (سخت ترین) متغیر است که با عمق فرورفتگی هنگام تماس یک نفوذگر مخروطی با ماده تحت نیروی استاندارد تعیین می شود. ASTM D-2240 این اندازه گیری ها را تنظیم می کند.

پلی اورتان محدوده های سختی قابل توجهی را در بر می گیرد - از صندلی های دوچرخه ژلی (~25 شور OO) تا توپ های بولینگ (~75 شور D). عملکرد بهینه اغلب بین 55 شور A و 75 شور D رخ می دهد، جایی که پتانسیل کامل ماده ظاهر می شود.

• خودرو: صندلی ها، داشبوردها، سپرها و اجزای تعلیق از دوام و میرایی ارتعاش آن بهره می برند.
• پزشکی: درجه های سازگار با زیست در پروتزها، کاتترها و نوارهای جراحی استفاده می شود.
• الکترونیک: عایق کابل، مهر و موم و محفظه ها از خواص دی الکتریک آن استفاده می کنند.
• ساخت و ساز: پانل های عایق، غشاهای ضد آب و درزگیرها عملکرد ساختمان را بهبود می بخشند.
• تجهیزات ورزشی: زیره کفش، توپ و چرخ اسکیت بورد از بازگشت انرژی آن استفاده می کنند.
• صنعتی: تسمه نقاله، سیستم های آستر و واشر در برابر محیط های ساینده مقاومت می کنند.

• مقاومت در برابر سایش: در سناریوهای با سایش بالا از مواد رقیب بیشتر دوام می آورد.
• بازیابی الاستیک: پس از تغییر شکل مکرر شکل خود را حفظ می کند.
• پایداری شیمیایی: در برابر روغن ها، حلال ها و اکسیداسیون مقاومت می کند.
• جذب ضربه: انرژی جنبشی را به طور موثر پراکنده می کند.
• انعطاف پذیری تولید: با فرآیندهای ریخته گری، قالب گیری و اکستروژن سازگار می شود.
• چسبندگی: به طور ایمن با فلزات، پلاستیک ها و چوب پیوند می خورد.

انتخاب مواد نیاز به تجزیه و تحلیل مبادله دارد. سختی بالاتر مقاومت در برابر سایش را بهبود می بخشد اما خاصیت ارتجاعی را کاهش می دهد، در حالی که فرمولاسیون های نرم تر، بالشتک را به قیمت دوام در اولویت قرار می دهند. نیازهای خاص کاربرد، محدوده های سختی بهینه را دیکته می کند.

• شیمی ایزوسیانات و پلی ال
• انتخاب توسعه دهنده زنجیره
• سیستم های کاتالیزور
• پرکننده ها یا نرم کننده های تقویت کننده
• پارامترهای پخت (دما، فشار، استوکیومتری)

• محیط عملیاتی (دماهای شدید، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی)
• شرایط بار (استرس های استاتیک در مقابل دینامیکی)
• اولویت های عملکرد (مقاومت در برابر پارگی، مجموعه فشرده سازی و غیره)
• محدودیت های هزینه

با فرمولاسیون مناسب، پلی اورتان راه حل های سفارشی را ارائه می دهد که با الزامات دقیق مطابقت دارد - ثابت می کند که علم مواد فراتر از اندازه گیری های سختی به تنهایی است.